Geen Nieuwjaar zonder goede voornemens en concrete doelen. Hier is mijn lijstje:
1. Mijn zoon leren fietsen
2. De wintertriathlon van Groningen (sprintafstand) binnen een uur en vijftig minuten
3. Deelname aan tenminste 1 Run-Bike-Run
4. Deelname aan de Powerslide skeeler competitie
5. Deelname aan de Fiets 11-stedentocht
6. Deelname aan de 4Mijl van Groningen
7. Zolder opruimen en schotten maken
8. Meer tijd voor vrouw en kinderen maken
9. Een (nog) betere leidinggevende te zijn voor mijn medewerkers

Naar aanleiding van de 1e workshop kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn regelkennis wat moest opvijzelen. Daarom ben ik afgelopen weekend in het reglementenboek gedoken.
Al gauw kwam ik tot de conclusie dat een aantal zaken mij niet geheel duidelijk zijn.

A.    Onduidelijkheden.
1.    Er werd verteld dat het niet kunnen houden van een bocht, rijdend in de binnenbaan (overtreding van art. 256 lid 4), niet wordt getolereerd in de bocht na de finish maar wel in de bocht voor het opkomen van het rechte eind van de finish (mits de tegenstander niet wordt gehinderd).
2.    Er werd verteld dat indien het verlaten van de binnenbaan in de bocht, zonder hinder voor de tegenstander, wel wordt getolereerd indien dit een gevolg is van een misslag/bijna val.
3.    Het verlaten van de binnenbaan ten gevolge van een val wordt niet bestraft (mits de tegenstander niet wordt gehinderd) als je na een val weer direct terugkeert in de binnenbaan (zo blijkt regelmatig uit televisiebeelden).
4.    Een val op het rechte eind van de finish of een geweldige misslag op datzelfde stuk (bijv door het haken achter je eigen schaats), vlak voor de finish, waarbij je in de andere rijbaan terecht komt zou feitelijk diskwalificatie moeten opleveren vanwege een overtreding van artikel 256 lid 1 en 3. Je vertelde echter dat in dat geval gewoon gefinisht kan worden (wanneer voorste punt eerst aankomende schaats de –evt doorgetrokken finishlijn- raakt).

B.    Wat bij mij dan opkomt zijn de volgende punten:
1.    Bij A punt 1: het kan toch niet zo zijn dat er sprake van willekeur is bij de ISU. De snelheid ligt in beide bochten even hoog (vanaf de 1000 meter).
2.    Bij A punt 2, 3 en 4: dit is, als speciale gevallen, nergens terug te vinden in het reglementenboek. Er is m.i. geen artikel dat een uitzondering maakt voor dit soort gevallen. Door beslissing daarover in voorkomende gevallen over te laten aan de scheidsrechter werkt willekeur sterk in de hand.

C.    Mijn vragen:
1.    Bij Golf heeft de overkoepelende reglementenorganisatie (vergelijkbaar met de ISU) een “decision-book” uitgegeven waarin aan de hand van specifieke gevallen de te volgen interpretatie van de regels is opgenomen. Dit geeft bij golf voor de scheidsrechters, naast heel veel leeswerk, veel duidelijkheid. Bestaat er ook zoiets op het gebied van schaatsen? Ik kan het in ieder geval niet vinden op de website van de ISU.
2.    Is het misschien zo dat artikel 256 lid 4 wél de ruimte biedt voor de door mij geschetste onduidelijkheden door het artikel als volgt te interpreteren:
a.    In lid 4 wordt gesproken over “in de bocht of bij het ingaan van het rechte eind van de finish”. Zoals ik het lees gaat dit over alle situaties in een willekeurige bocht én over het specifieke geval bij het opkomen van het rechte eind van de finish. Ook in de Engelstalige tekst van de reglementen op de website van de ISU wordt gesproken over “the curve” en niet over “the curve preceding the finishing straight”. Ik denk dan ook dat “de bocht” ïn art 256 lid 4 gelezen moet worden als IEDERE bocht. Het verlaten van de binnenbaan om wat voor reden dan ook (val, misslag, te hoge snelheid gekoppeld aan gebrekkige techniek) wordt dan namelijk wél getolereerd als aan 2 voorwaarden wordt voldaan:
i.    De tegenstander wordt niet gehinderd, en
ii.    De overtreder keert zo spoedig mogelijk terug in zijn eigen wedstrijdbaan.

Welke expert kan me verder helpen???

Hoewel ik me voorgenomen heb om eeuwig jong te blijven, weet ik dat dit een utopie is. Ik zal niet tot in eeuwigheid plezier beleven aan wedstrijdjes schaatsen. Wat te doen als die periode is aangebroken? Regeren is vooruitzien. De schaatssport is enorm leuk. En wat zou er nou leuker zijn dan mezelf in te zetten voor de wedstrijdschaatssport? Vandaar dat ik het plan had opgevat om of starter of scheidsrechter te worden. De opleiding tot starter staat echter in de wacht. Tot nu toe zijn er te weinig aanmeldingen in Noord-Nederland. Vandaar dat ik ingestapt ben in de opleiding voor regionaal/gewestelijk scheidsrechter.

Gisteren was de eerste cursusavond. Ik ben er wel achter dat kennis van de reglementen nu parate kennis moet zijn, in plaats van ” ik weet waar ik het kan vinden op de website van de KNSB”. Kortom, er is een hoop werk voor me aan de winkel. Nu heb ik bijzondere ervaringen met een speciale manier van leren: ik leg het reglementenboek ‘s nachts onder mijn kussen en de volgende dag…….

Het skeelerseizoen is al lang voorbij. Ook ik sta alweer enige tijd op het (kunst)ijs. En toch laat de skeelervereniging me niet los. Er moet nog een hoop worden gedaan. Een van de openstaande actiepunten is het voorbereiden van een terugkoppeling op het ingevoerde beleidsplan 2011-2016. Het blijft lastig om concreet te maken waar je staat als de geformuleerde doelstellingen uit het beleidsplan pas in 2016 behaald horen te zijn. Het format wordt zoiets als: onderwerp, doelstelling, uitgevoerde acties 2011, activiteiten voor 2012, toe te kennen budget.

Het was weer even wennen. De verwachtingen waren naar de buitenwereld toe niet hoog gespannen maar inwendig had ik de lat natuurlijk weer (veel te) hoog gelegd. Ik zou wel weer even nieuwe PR's rijden. En dat met slechts 1 training achter de rug……

's Middag had ik nog even geoefend. Bovendien had ik mijn ijzer onder mijn linker schaats anders afgesteld. Ik vond namelijk dat deze teveel wegliep uit de bocht. En passant heb ik ook nog even een paar starts uit stilstand gemaakt, de eerste van dit seizoen.

Toen ik naar de start moest voor de 500m bonsde mijn hart in mijn keel. Allerlei tips&trucs spookten door mijn hoofd: inzakken, gewicht iets op het voorste been, kleine eerste passen, laag blijven, geen torsie in het bovenlichaam, armen recht naar voor en achter zwaaien. Op het moment dat het commando "KLAAR" klonk, begon mijn achterste schaats langzaam weg te glijden. Door gewichtverplaatsing probeerde ik dit tegen te gaan. Gevolg: bijna al mijn gewicht op het voorste been. Toen het startschot klonk, gebuerde het onwaarschijnlijke: mijn eerste pas maakte ik met mijn achterste schaats! Zo'n vreemde gewaarwording! Het hele lichaam is dan uit balans. Het rechte stuk ging goed, de bochten gingen lekker en de einddtijd was 39,56s. Dit lag 1,3s boven mijn PR, maar daar kon ik op zich wel mee leven.

De 1500m is een heel ander verhaal, vooral een van enorme verzuring. Op basis van mijn 500m tijd zou ik 2:33.0 moeten kunnen rijden. Een opening van 32.0, gevolgd door ronden 39.0, 40.0 en 42.0s. De opening was volgens mij zoals gepland, de eerste volle ronde ging in 37,4 (te snel), de tweede ronde in 39 hoog (te snel) en de derde ronde (volledig verzuurd) in 42,5s. Hierdoor eindigde ik in 2:33.34. Dit ligt toch al gauw zo'n 5,5s boven mijn PR.

Al met al ruimte voor verbetering!!!!

Uren slaap: 4,5u    Gewicht: 93,3    Vetpercentage: 13,8%    Rustpols: 54 bpm

Inrijden: 2x 1600m

Steigerungen: 3x 200m

Tempo: 3x 600m

Duur: 3x 1600m

Aandachtspunten: balans tijdens de bochten. De overgang van de laatste slag op het rechte eind naar de eerste slag van de bocht gaat niet goed. Ik kom teveel op mij punten waardoor ik het gevoel krijg dat ik voorover val. Hierdoor verlies ik mijn balans en verlies ik a) snelheid in de bocht en b) dreig ik uit de bocht te vliegen.

Volgende events:

4-10-2010    Baanwedstrijd klasse 2, 500m/1500m

5-10-2010    Training met HC De IJsleeuwen

Skeelervereniging Ids gaat proberen om het (Open) Fries Kamioenschap inline-skaten (skeeleren) te organiseren in 2011. De wedstrijddatum moet nog worden afgestemd met de KNSB (ivm de Van Lingen competitie en de landelijke baanwedstrijden jeugd), de gemeente Dantumadiel (ivm reeds geplande evenementen in de gemeente en het dorp Zwaagwesteinde) en natuurlijk de club zelf (ivm het benodigde aantal vrijwilligers). Maar de sponsor is reeds bekend! Daar kan het alvast NIET aan liggen.

It sil heve!

De skeelercompetitie zit erop. Iedereen die meer dan de helft van de wedstrijden plus de finale heeft geskeelerd staat opgenomen in het eindklassement.

Het resultaat is niet echt slecht en niet echt goed. Ik heb 3 wedstrijden gemist vanwege ziekte en werk. Ik boek wel progressie maar moet volgend seizoen serieuzer gaan trainen…. (andere trainingsgroep??).

Afgelopen zaterdag 25 sept heb ik de eerste meters op kunstijs gemaakt. Wel weer even wennen, hoor! Van tevoren had ik een ronding laten zetten (22 mtr) en mijn schaatsen laten slijpen bij Oane Visser, de uitvinder van een mobiel slijpapparaat. Deze man besteed een wereld aan aandacht aan mijn schaatsen voor héél weinig. Een echte aanrader!!

De eerste meters waren wiebelig. Even zoeken naar de balans. Maar daarna ging het redelijk. Heb vooral even geoefend op rechte eind techniek, gevolgd door een stuk bochtentechniek op snelheid. De bochten gaan nog (steeds) niet lekker. Ik verlies teveel snelheid op mensen waarmee ik in een treintje schaats. En dat begint al bij de eerste 2 slagen!!! Hier ligt dus nog duidelijk een uitdaging.

Op 4 oktober en 16 oktober rijd ik een wedstrijd: 500m en 1500m. Ik ga dit seizoen een poging wagen om me te kwalificeren voor de baankampioenschappen bij de Masters. Maar daarvoor moet ik wel mijn PR's met tenminste 1,5 sseconden aanscherpen…… Om maar niet te spreken over de megastap die ik moet gaan maken op de 3000m (namelijk 35 seconden….!!!). Realistisch? Ik denk het wel. Inspanning? Waarschijnlijk héél erg groot. Motivatie? Op dit moment nog 100%.

Om met Pim Fortuyn te spreken: "….Ik heb d'r zin 'an….."

Op dinsdag 1 juni is in Engelbert de 3^e wedstrijd van de regionale competitie verreden. We rijden een soort marathon: 30 minuten plus 3 ronden. Normaal worden deze wedstrijden verreden op een 400 meter skeelerbaan, een bedrijventerrein (max. lengte 1000 meter) of buitenuit. Maar deze wedstrijd werd verreden op het terrein van een grote garage (Kuil banden in Engelbert). De start/finish was in de werkplaats. Vervolgens ging je naar buiten, om de gebouwen heen, en kwam je na 290 meter weer terug in de werkplaats. Een klein rondje van zo’n 310 meter met 2 scherpe, haakse bochten en 1 heel langgerekte bocht. Héél apart om eens stuk indoor parcours te hebben!

Het deelnemersveld in mijn klasse bestond uit 12 skeeleraars, waaronder Geart de Graaf en mijzelf als vertegenwoordigers van skeelervereniging Ids. Ik ken mijn eigen kwaliteiten en die van mijn tegenstander. Voor mij is er altijd een wedstrijd binnen de wedstrijd. Ik wil tenminste bij Geart in de buurt blijven maar het liefst nog ervoor.

Mijn verwachtingen waren echter niet hooggespannen. De eerste helft van mijn seizoen kenmerkte zich door extreme vermoeidheid, zowel lichamelijk als mentaal. Mijn hartslag in rust kroop omhoog langzaam van 48 naar 60 slagen per minuut. Pas nadat ik op aanraden van de trainster (Nienke Stenekes) ruim een week verplichte rust had gehouden, ging het weer beter. De laatste week train ik weer voluit en gaat het steeds beter. Ik train echter bewust een groep lager dan vorig jaar. Zo rijd ik mezelf in ieder geval niet over de kop.

Ik doe mee aan wedstrijden om verschillende redenen: de kick van de snelheid, om jezelf te meten met leeftijdsgenoten, om weer eens tot het uiterste te gaan (fysiek en mentaal), en om het geleerde in de trainingen in de praktijk te brengen. Ook deze wedstrijd kwam ik volledig aan mijn trekken. Het ging zoals gewoonlijk vanaf het begin heel hard. Ik moest vanaf dat moment af al mijn reserves aanspreken om de eerste minuten bij te blijven (fysiek zwaar). Ik kwam uiteindelijk helemaal alleen op 30 meter achter de groep met Geart te hangen en het duurde 14 minuten voordat ik dat gat had dichtgereden (dus mentaal én fysiek zwaar). De scherpe bochten deden een beroep op de, in de training, aangeleerde bochtentechniek. En de wisselende tempo’s deden me even terugdenken aan de spelelementen uit de laatste trainingen. Kortom, alle aspecten die het wedstrijdskeeleren voor mij aantrekkelijk maken, kwamen ruimschoots aan bod!

Met nog 2 ronden te gaan demarreerde Geart. In eerste instantie kon ik nog volgen maar bij een van de haakse bochten (bij het indraaien van de werkplaats) verloor ik mijn evenwicht op de metalen drempel. Ik moest even rechtop om te herstellen en meteen was er een gaatje tussen Geart de Graaf, Klaas Pheifer en mij. En dat gat reed ik niet meer dicht, helaas. Al met al was het een leuke wedstrijd. Ik kan met een goed gevoel terugkijken, zeker omdat ik eindelijk weer eens vorderingen heb gemaakt.